روحانی امروز سخنانش را با «سلام» آغاز و با «سلام» به پایان رساند. این یعنی در پایان راه نیستیم، سلام روحانی شروعی ست بر مسیری که با هم انتخاب کرده ایم. شروع یک خیزش عمومی برای رسیدن به آنچه که روحانی به آن سلام گفت.

گردهمایی بزرگ حامیان روحانی با استقبال گسترده مردم روبرو شد. حجم انبوه حضور چهره های مورد وثوق در این گردهمایی نشان از عزمی جدی برای تداوم حضور دولت تدبیر و امید دارد. حضوری که یاد آور خاطرات سال های نه چندان دور بود. گردهمایی آزادی تقابل اشک ها و لبخند ها و بیان مطالبات و پاسخگویی به آن ها بود. اما این آغاز راه است. راهی که قرار است تا انتها با همین قدرت ادامه پیدا کند.

روحانی امروز دوباره نقش مردم و تاثیرشان در صحنه انتخابات را به آن ها یاد آور شد. مردمی که هر وقت در صحنه بودند افراطی گری کنار گذاشته شد. روحانی بار دیگر نشان داد که خاستگاهش مردم است و هرجا که نیاز به حمایت مردم داشته باشد به اصل خودش یعنی مردم رجوع می کند.

 روحانی امروز ار آنچه خوف و رجا می توان نامید سخن گفت. روحانی به اخلاق و احترام سلام گفت و به بی اخلاقی «نه» گفت. او به خوبی تهدید های پیش روی مردم ایران را به تصویر کشید و از مردم خواست تا به آن ها «نه» بگویند. بخش پایانی صحبت های امروز حسن روحانی می تواند آغازگر روزهایی نو در سیاست ایران باشد.

 حالا نوبت ماست. بدون شک وظیفه ما این است که به روحانی برای رسیدن به آنچه که به آن معتقدیم سلام کنیم. از امروز باید جدی تر برای به ثمر نشستن زحمات روحانی و یارانش و اعتقاداتمان تلاش کنیم. باید به تحریم و عدم مشارکت در انتخابات«نه» و به حضور حداکثری «سلام» بگوییم.

امروز روحانی در ورزشگاه آزادی حرف ها ما را شنید و به ما در راهی که در آن قدم گذاشته ایم«سلام» گفت. حالا نوبت ماست که برای به ثمر نشستن اعتقادات و خواسته هایمان، با تشویق دوستانمان به رای دادن و حضور حداکثری در انتخابات به روحانی بگوییم «سلام»

 

* سینارحیم پور