سعید معیدفر*/ ممکن است مردم خیلی از نامزدهای انتخاباتی را نشناسند و درک واقع‌بینانه‌ای از آنان نداشته باشند یا فرصت نکنند مواضع و دیدگاه‌های آنان را در موقعیت‌های مهم و حیاتی کشور رصد کنند، از این رو در امر انتخاب به افرادی که تجربه و شناخت بهتری در سطح افکار عمومی دارند، اعتماد می‌کنند و از آنان کمک می‌گیرند.

در رویدادهای مهمی همچون انتخابات، هر گروهی به نخبگان و معتمدان خود مراجعه می‌کند و براساس نظر آنان دست به انتخاب می‌زند و این گونه نیست که ما فکر کنیم در انتخابات همه یک رأی دارند بلکه نخبگان و شخصیت‌ها و گروه‌های مرجع به دلیل دامنه نفوذ و تاثیرگذاری بیشتر، از بیش از یک رأی برخوردارند. نخبگان جامعه می‌توانند صلاح و فساد جامعه و مسایل و چشم‌انداز جامعه را به درستی تشخیص دهند و راه را از چاه بشناسند. آنان با ارایه معیارها، مردم را برای یک انتخاب شایسته هدایت می‌کنند. در جامعه گروه‌های مرجعی هستند که بدون هیچ تخصص یا تجربه‌ای در مسایل سیاسی، نقش هدایتگری مردم را بر عهده می‌گیرند یا اینکه برای دراختیار گرفتن یک جایگاه سیاسی داوطلب می‌شوند و با اقبالی که مردم به آنان نشان می‌دهند، انتخاب می‌شوند که همین انتخاب‌های نابجا، هزینه‌های گزافی را بر جامعه وارد می‌کند.این مساله دامنگیر جوامع بدون حزب و سازوکار حزبی است و جامعه ما نیز از این امر جدا نیست. با اینکه سال‌ها است که این کاستی بزرگ را در انتخابات شناخته‌ایم اما درصدد حل آن نبوده‌ایم و هر بار می‌بینیم افراد ناشناخته و کسانی که شایستگی و تخصص لازم را ندارند در خلا افراد معتمد یا نخبگان جامعه وارد این عرصه می‌شوند، به مجلس راه پیدا می‌کنند یا در مسند امور می‌نشینند.

 

* جامعه‌شناس و استاد دانشگاه تهران

منبع: آرمان ملی