رد صلاحیت رییس دولت گذشته که حتی اصولگرایان شناخته شده خواستار آن بودند نشان می‌دهد که همه در زیانبار بودن آن سال‌ها نه تنها در بعد اقتصادی بلکه در ابعاد سیاسی و اجتماعی و فرهنگی اتفاق نظر پیدا کرده‌اند.

 

علت هم کاملا روشن است؛ جریان‌های اصیل با پشتوانه‌های فکری که ریشه در سال‌ها مبارزه و تلاش و مطالعه دارند با معدود چهره‌هایی که از اصطکاک و رقابت جناح‌ها وغلفت برخی از دست‌اندکاران استفاده می‌کنند و بالا می‌آیند تفاوت اساسی دارند. کسانی که مبنایی جز رسیدن به قدرت و دیده شدن ندارند به سادگی مرزهای اخلاق و مصالح ملی و منافع مردم را در می‌نوردند.

 

اگر حساسیت شرایط نبود و اگر تحزب در کشور ما نهادینه شده بود بهتر آن بود که صلاحیت چنین افرادی توسط خود مردم رد شود و بساط عوامفریبی برای همیشه و از بطن جامعه پاسخ منفی بگیرد. به هر حال اکنون رقابت‌های انتخاباتی آغاز شده و زمان سخن گفتن جدی با مردم فرا رسیده است.

 

دولت آقای روحانی که وارث هزاران معضل درهم تنیده و گره‌های فرو بسته بود به آوار‌برداری اقدام کرد و انصافا قطار کشور را به ریل اصلی و طبیعی و نرمال و پیش رونده باز گرداند. اقتصاد کشور روی آرمش به خود گرفت وتعامل با جهان فراهم آمد. اگر کسی می‌خواهد به دولت یازدهم نمره دهد باید انصاف به خرج داده او را با گذشته مقایسه کند. به جرات می‌توان گفت که اگر نمره پیشرفت‌های دولت از عدد 20 مثلا 15 باشد، باید در نظر گرفت که این دولت حتی از نقطه صفر شروع نکرده است.

 

این دولت در اکثر زمینه‌ها از عدد‌های منفی شروع به‌کار کرده کما اینکه رشد اقتصادی کشور را از منفی 5 به مثبت 5 رسانده است. مثال دیگر وضعیت روابط خارجی است که آن را نه از یک روابط عادی یا خنثی بلکه از تشنج و حتی مرز درگیری به تعامل مثبت و عزتمندانه رسانده است. در چنین شرایطی مخالفان دولت چشم خویش را بر اوضاع گذشته می‌بندند واز قوه اجراییه اشتغال و رونقی جهشی طلب می‌کنند و هرگز پاسخ نمی‌دهند دولتی که خزانه خالی تحویل گرفت و 2 سال مشغول توافق هسته‌ای بود تا حداقل بتواند نفت بفروشد چگونه باید اشتغالی متناسب با نیاز جامعه ایجاد کند ؟ هر چند در همین زمینه هم کارنامه قابل قبولی دارد.

 

اما سخن اصلی ما با مردم خوب و آگاه‌مان این است که آقای رییس‌جمهور امتحان خود را در 4 سال گذشته پس داده است و قطعا ادعای معجزه یک شبه هم نداشته و ندارد. اگر او توانست با همه مشکلات و موانع اوضاع کشور را سامان دهد برای ادامه راه نیاز اساسی‌اش رای و حمایت بیش از پیش مردم است. دولت‌های اصلاحات واعتدال با مخالفت‌ها و حتی مانع‌تراشی‌های بزرگی روبه‌رو بوده‌اند و بعد از اتکال به خداوند بر حمایت اساسی مردم تکیه دارند.

 

اگر خواهان کشوری آباد وآزاد و مستقل و پیشرفته با ارزش‌های معنوی هستیم هیچ راهی جز حضور حداکثری در انتخابات و حمایت از روند‌های مثبت ودفاع از اداره کشور با روش‌های کارشناسانه نداریم. در جهانی که رو به افراط‌گری است با اعتدال و عقلانیت و برنامه و دوری از ماجراجویی می‌توان کشور را از خطرات احتمالی مصون داشت؛ راهی که رییس‌جمهور محترم در پیش گرفت واکنون با رای بالا می‌تواند محکم و استوار آن را پیش ببرد.

 

منبع: اعتماد