رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود.

یکی از پیش شرط های حضور زنان در مناصب بالای مدیریتی، پیمودن تدریجی پله های ترقی است. شوراهای شهر و روستا می تواند زنان را برای حضور در مناصب حساس تری در مجلس و دولت آماده کند بنابراین لازم است زنان به عنوان نیمی از جمعیت کشور که از توانایی های فکری و تخصص و اطلاعات کافی درباره نیازها و مسایل شهر یا روستای خود برخوردار هستند پا به صحنه رقابت برای حضور در شوراها به عنوان پارلمان های محلی بگذارند.

حضور زنان علاوه بر افزایش توانایی های مدیریتی آنان می تواند باعث توجه هر چه بیشتر به نیازهای همجنسانشان شود؛نیازهایی که فقط یک زن می فهمد.همانگونه که شهیندخت مولاوردی- معاون رییس جمهوردرامور زنان و خانواده- اشاره می کند، راه‌اندازی پارک‌های بانوان، بازارچه‌ و نمایشگاه دائمی عرضه و فروش صنایع دستی، کلینیک‌های تخصصی بیمارستانی ویژه زنان و اماکن ورزشی خاص زنان به ویژه استخر برخی از مطالبات عمومی زنان در سراسر کشور است بنابراین زنان با عضویت در شوراها می توانند این مطالبات را به طور جدی تری با توجه به اقتضائات شهر یا روستای خود پپگیری کنند.

باید به این نکته توجه کرد که زنان به عنوان نمایندگان شورا در صورتی می توانند مطالبات زنان را پیگیری کنند که در چنبره سیاست های مردانه گرفتار نشوند و بتوانند به عنوان نماینده زنان نقش آفرینی کنند. از سوی دیگر عملکرد موفق زنان شوراها در پیگیری مطالبات عمومی می تواند راه را برای ورود آنان به  دوره های بعدی شوراها هموارتر شود چراکه هم زنان و هم مردان راحت تر به زنان اعتماد می کنند.

افزایش حضور زنان در شوراها مزایای خرد و کلان بسیاری دارد اما تا دستیابی زنان به تعداد کرسی های متناسب با میزان جمعیت و توانایی های آنان راه زیادی مانده است و تنها راه برای دستیابی به این هدف ثبات قدم و باور به توانایی های زنان است.

 

* عاطفه کربلایی