بالاخره ترامپ با سخنرانی خود به تعلیق این روزهای رسانه ها پایان داد. تعلیقی که  این‌چند روز بر فضای تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌ها سایه انداخته بود  و بسیاری از تحلیل گران منتظر سخنان مهم ریاست جمهوری ایالات متحده بودند.

به گزارش سحر به نقل از اعتدال، اکنون جز مقامات عربستان و راست‌گرایان صهیونیست، بیشتر رسانه‌ها، نظریه‌پردازان، سیاستمداران، افراد سرشناس و تحلیلگران آمریکایی و اروپایی به صراحت از ادبیات خارج از عرف، منطق سست و انزوای آمریکای ترامپ سخن می‌گویند.

این از معدود دفعاتی است که نه فقط اروپا و جامعه‌جهانی که حتی انگلیس به عنوان متحد سنتی و همیشگی آمریکا، در ماجرایی به اهمیت« توافق هسته‌ای» راه خود را از سخنان تکروانه رییس‌جمهور آمریکا جدا می‌کند.

حدود ۴۰ سال است که از انقلاب اسلامی گذشته و روسای جمهور آمریکا علیه ایران سخن می‌گویند. سخنانی که همیشه تند و گزنده بوده است. بسیاری از تحریم‌هایی جهانی که بر سر ایران سایه افکنده بود، حاصل تصمیم رییس‌جمهور و دولت آمریکا بوده است. پیش از این رسم بر این بود که رییس‌جمهور آمریکا تصمیم می‌گرفت و بسیاری از کشورهای جهان آن را اجرا می‌کردند.

اما اکنون بازی تغییر کرده است. رییس جمهور امریکا ماه ها بی محابا حمله می کند، اما تنها و تنها انزوا برای ترامپ و آمریکا رقم می خورد. دیشب ترامپ به عنوان رییس‌جمهور آمریکا پشت تریبون قرار گرفت و تندترین حرف‌ها را علیه ایران و برجام زد. او تصور می‌کرد همچون نطق‌های اسلاف خود، صدای احسنت از گوشه کنار جهان بلند می‌شود و همه ترامپ را تایید می‌کنند. اما با پایان اظهارات ترامپ نه تنها اکثر کشورهای جهان علیه او موضع گرفتند، بلکه از درون امریکا نیز بسیاری از نمایندگان دموکرات و حتی جمهوری خواه با راهبرد اعلامی او مخالفت کردند. گرچه باور چنین فرآیندی مشکل و البته پیچیده است ولی واقعیت آن است که ترامپ و اظهاراتش، آمریکا را در شرایط خاصی قرار داده است.

رسانه‌های معتبر جهان واکنش رییس‌جمهور کشورمان را به طور کامل پوشش می‌دهند تا جهان با منطق و آرامش کلام وی به مقایسه آن با سخنان رییس‌جمهوری بنشیند که مادلین آلبرایت، وزیر خارجه اسبق ایالات متحده، سخنانش را عصبی و خطرناک می‌داند.

اما چه شده که در عرض 4 سال رویکرد دنیا نسبت به ایران و آمریکا به طور کامل تغییر کرده است. روزگاری بود که تحریم ها یکی پس از دیگری ایران را هدف قرار می داد و آمریکا با دستاویز قراردادن رفتارهای دولت ایران، کشورمان را در انزوای کامل قرارداده بود. اما امروز شرایط به گونه ای است که همه جهان از انزوای امریکای ترامپ سخن می رانند.

واقعیت آنکه برجام، آمریکا و رییس‌جمهورش را سرگردان کرده است. قدرت دیپلماسی دولت ایران با تکیه بر توانایی مردی چون محمدجواد ظریف اکنون به اثبات رسیده است. آمریکایی که به راحتی از یونسکو و معاهده آب و هوایی پاریس با آن میزان اهمیت جهانی خارج می‌شود، نمی‌تواند از برجام خارج شود و تنها می تواند برای آن خط و نشان بکشد. امروز جهان بر خلاف گذشته ایران را صاحب و آمریکا را بی منطق می داند. ترامپ پی در پی علیه ایران و برجام سخن می راند و می‌گوید ایران برجام را نقض کرده و مقامات سیاسی و بین المللی در جوابش از آژانس و اتحادیه اروپا تا آمانو و موگرینی و از انگلیس و فرانسه تا آلمان و روسیه، بر پایبندی ایران به برجام تاکید دارند . حمایت گسترده کشورهای جهان از توافق هسته‌ای را می‌توان بزرگ‌ترین دستاورد دیپلماتیک ایران بعد پیروزی انقلاب دانست. دولت تدبیر و امید و وزیر خارجه‌اش توانسته‌اند ایران را به کشوری تبدیل کنند، که جهانیان رفتار ان را تصدیق نمایند.

آمریکای ترامپ، اسرائیل و عربستان سعودی مثلث مخالف برجام هستند. آنها هر کاری کرده اند تا بلکه این توافق به نقطه پایان خود برسد. در آن سو بسیاری از کشورهای جهان قرار دارند که خواهان تداوم برجام یا حتی الگو شدن آن برای دیگر مسائل و بحران‌های بین‌المللی هستند.

به سه ضلع این مثلث باید برخی دلواپسان داخلی را نیز اضافه کرد. هر تحلیلگر منصفی که اندک آشنایی با قواعد بین‌المللی و دستی هم در کار رسانه داشته باشد به خوبی در می‌یابد که دستاورد امروز ایران از انزوای آمریکا، بی‌اعتباری رییس‌جمهور این کشور و تاثیر گسترده مثبت بر افکار عمومی جهان غیر قابل انکار است. با این حال دلواپسان هم چنان بر طبل مخالفت با برجام می کیوبند و سعی دارند دستاوردهای ان را نادیده بگیرند. همان‌ها که گاه وبیگاه و با هر بهانه کودکانه ای، مذاکرات هسته ای، برجام و تیم دیپلماسی را آماج تخریب های خود قرار می دادند،  با ظهور ترامپ و نطق هایش در انتخابات اخیر آمریکا مفتون حق‌گویی او بودند. دلواپسانی که تا همین دیروز به صراحت می‌گفتند که برای لغو برجام دست‌دعا به آسمان گرفته‌اند و البته دست به دامان ترامپ شده بودند که بلکه برجام را پاره کند، با منطقی که مشخص نیست مبتنی بر کدام گزاره عقل‌پسند است، سخنرانی ترامپ را شاهد صادق حقانیت دیروز خود بر نفی برجام می‌دانند.

روزنامه ها و رسانه های تندوری اصولگرایان در کنار چهره های افراطی این جریان، امروز کوشیده اند با تبریک به خود و اقلیت همراهشان، خود را حق به جانب و بزرگترین پیروز اظهارات ترامپ نشان دهند، بی‌آنکه از خود بپرسند که بر اساس کدام منطق فکر می‌کنند که نابجا بودن برجام اثبات شده است؟

دونالد ترامپ از زمان رقابت‌های انتخاباتی تا کنون به کنوانسیون‌های ژنو (۱۹۴۹)، قرارداد نفتا (NAFTA)، قراردادهای سازمان تجارت جهانی (WTO)، پیمان ترانس پاسیفیک (TPP)، پیمان محیط زیستی پاریس، قرارداد ناتو (NATO)، پیمان‌های دوجانبه با اتحادیهٔ اروپا، پیمان‌های دوجانبهٔ دفاعی با کُره جنوبی و ژاپن، توافق عادی‌سازی روابط با کوبا و برخی دیگر از قراردادها و معاهدات بین‌المللی آمریکا - از جمله قراردادهای آمریکا با سازمان ملل متحد - حمله‌‌ور شده و عموماً وعدهٔ بازنگری یا نقض آن‌ها را داده است. از توافق محیط‌ زیستی پاریس نیز به صورت یکجانبه خارج شده و با این کار جنجال زیادی در سطح بین‌المللی به پا کرد.

فهرست بدعهدی‌های ترامپ در قبال معاهدات و قراردادهای بین‌المللی از این هم فراتر است. در واقع، دولت ترامپ، از بدو ورود تا کنون هم در حوزه تجارت بین‌الملل، هم در حوزه پناهندگان، هم در رابطه با سازمان‌های بین‌المللی، هم در رابطه با کنوانسیون‌های حقوق بشر و کنوانسیون‌های بین‌المللی مرتبط با حقوق زنان، معاهدات آمریکا را لغو یا مورد بازنگری قرار داده‌اند. رویکرد عهدشکنانهٔ دولت ترامپ و حامیان تندروی او در کنگره محدود به برجام نیست، بلکه آن‌ها به صورت علنی «بازنگری قراردادهای چندجانبه آمریکا» را به عنوان یک «سیاست» دنبال می‌کنند.

حال باید پرسید آیا همه این پیمان‌ها و معاهدات بین المللی زیرسوال می روند یا رییس جمهور کنونی ایالات متحده؟! شاید همه جهان بازی‌خورده‌اند و این‌میان فقط شخص ترامپ و البته دلواپسان همنوای او برنده این جریان باید تلقی گردند؟! اگر برجام نبود اکنون رژیم صهیونیستی، عربستان و تندروهای آمریکا دل‌نگران کدام توافق هوشمندانه بودند که حاصلش برای ایران حاشیه امنیت نفوذ در منطقه و فرصت تثبیت اقتصاد و رفع انزوای بین المللی بوده است؟! اگر برجام نبود اکنون جهان به اعتبار کدام توافق، رییس‌جمهورابر قدرت جهان را نادان می نامید که هنوز فرق میان سند چندجانبه برجام با توافقی دوطرفه را نمی‌داند؟! اگر برجام نبود چه مشکلی بر سر راه ترامپ بود تا پی در پی شورای امنیت را مجبور به تصویب قطعنامه علیه ایران کند و ایران را تحریم کند و در این میان گرفتار پاسکاری با کنگره نشود؟!

نباید اجازه داد دستاورد بزرگ دولت ایران به سادگی از دست برود. اتفاقات شب گذشته در عرصه بین‌الملل نشان داد دیپلماسی ایران مسیر درستی را پیش گرفته و توانسته است به دستاوردهای بزرگی برسد. بی شک در جهانی که یک سوی آن ترامپ قرار گرفته، بهترین روش دیپلماسی و گفت‌وگو است.

دیشب و امروز تاریخ و هر عقل سلیمی بر درستی تصمیم برای مذاکره هسته‌ای و برجام حکم داد و این‌بار این فرصت فراهم شد که صحبت از کارایی مذاکره به میان آید و ‌کارگر افتد. مگر نه اینکه اگر کار به دست دلواپسان می‌افتاد باز هم کار بدانجا می‌رسید که سال ها بدست دولت محبوب اصولگرایان بر ملت ایران آمد و  همه به ناچار دنباله رو کسانی می شدیم که از ضرورت خوردن اشکنه و آمادگی مصیبت و تحریم برای تقویت ایمان سخن بگویند. همان ها که اکنون دل‌نگران معیشت ایرانیان شده‌ و از رفع تحریم‌هایی می‌پرسند که تا دیروز برای ملت ایران« نعمت» بر شمرده می شد.