رییس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس، گفت: بازدهی دارایی های موجود در سازمان تامین اجتماعی یک الی دو درصد است.

به گزارش سحر ه نقل از اعتدال، غلامرضا تاجگردون در گفت‌وگو با خانه ملت، در خصوص وضعیت صندوق های بازنشستگی گفت:بسیاری از شرکت های دولتی در دولت دهم به صندوق های بازنشستگی واگذار شد اما اینکه شنیده می شود برنامه ریزی شده شرکت های واگذار شده به بخش دولتی برگردانده شود یا به بخش خصوصی ارائه شود، صحیح نیست.   

رییس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی با اشاره به برگزاری نشست هایی در خصوص رسیدگی به وضعیت صندوق های بازنشستگی، افزود: ادامه فعالیت صندوق های بازنشستگی و صندوق تامین اجتماعی موضوعیت ندارد، چرا که 95درصد هزینه های صندوق بازنشستگی کل کشور توسط دولت تامین می شود.

نماینده مردم گچساران و باشت در مجلس شورای اسلامی، ادامه داد: ماهیت صندوق های بازنشستگی از بین رفته و بهترین حالت این است با وضعیت مذکور صندوق بازنشستگی دیگر وجود نداشته نباشد و هزینه ها توسط دولت تامین شود تا مشکلات مذکور نیز وجود نداشته باشد.

بازدهی دارایی های موجود در سازمان تامین اجتماعی یک الی دو درصد است

 تاجگردون درخصوص صندوق های بازنشستگی گفت: برای رسیدگی به وضعیت صندوق های بازنشستگی باید تصمیم در سطح کلان اتخاذ شود. نظر شخصی بنده با توجه به وضعیت فعلی، انحلال صندوق بازنشستگی است مگر اینکه در این رابطه اصلاح انجام شود.

وی تصریح کرد:بازدهی دارایی های موجود در سازمان تامین اجتماعی یک الی دو درصد است که این موضوع به صلاح اقتصاد نیست، پیشنهادهای مختلفی در خصوص اصلاح وضعیت فعلی صندوق های بازنشستگی مطرح است.

رییس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی، یادآور شد:باتوجه به وضعیت موجود حتی می توان پیشنهاد داد کل دارایی های صندوق های بازنشستگی به تامین اجتماعی واگذار  تا حساب های دولت و تامین اجتماعی تسویه شود تا بعد برای بازنشستگان تصمیم جامع اتخاذ کرد.

اظهارات تاجگردون به عنوان رییس کمیسیون برنامه و بودجه به صراحت نشان می دهد که اوضاع صندوق های بازنشستگی بغرنج گردیده تا جایی که بهترین راه از نظر وی انحلال صندوق های بازنشستگی است.

صندوق های بازنشستگی در حالی که از سرمایه هزاران میلیاردی بازنشستگان سود می برند و باید منافع این قشر را تامین نمایند، متاسفانه تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل علی الخصوص مدیریت ناکارآمد و تکیه بر سرمایه های بعضا بی حساب، تنها زیان به بار آورده اند.

در بهترین حالت سود این صندوق ها و هدلینگ های وابسته به آن ها دو درصد عنوان شده که حتی از میزان سود بانکی به سپرده های عادی نیز به مراتب کمتر است، با این حال مشخص نیست به چه هدفی و با چه رویکردی این شرکت ها به فعالیت اقتصادی ادامه می دهند. مگر نه انکه این شرکت ها باید مامنی برای سرمایه های بازنشستگان و آتیه پرمشقت آن ها باشند، پس چگونه است که این شرکت ها با بهره مندی از این سرمایه عظیم تنها می توانند سود یک یا دو درصدی را حاصل نمایند. این در شرایطی است که بنا بر گزارش منایع رسمی، برخی از این شرکت ها حتی به مرز زیان دهی رسیده و سرمایه های بازنشستگان را از دست داده اند.

با کدام توجیه اقتصادی می توان پذیرفت هلدینگ های وابسته به صندوق های بازنشستگی، میلیاردها تومان از پول بیت المال را در اختیار داشته و نتوانند سود مناسی به به صاحبان این سرمایه ها بازگردانند؟ آیا این فرآند نتیجه عدم بهره مندی از روش های کارآمد مدیریتی و عدم استفاده از مدیرلان لایق با تکیه بر اصل شایسته سالاری نیست؟

در شرایطی که صندوق های بازنشستگی و هلدینگ های وابسته به آن ها باید اقتصاد ایران را یاری دهند و با تولید بیشتر، اشتغال جوانان را افزایش داده و بازار کار را متحول نمایند، برخی از این شرکت ها سود اندکی از فعالیت های اقتصادی برده و به تبع ان نمی توانند تولید و اشتغال را در مجموعه خود افزایش دهند. با این حال مشخص نیست بر اساس کدام سیاست اقتصادی و با بهره مندی از روش مدیریتی این شرکت ها مدیریت می شوند؟