آقای زم مدت زیادی است خانواده‌اش به دلیل فعالیت‌های افشاگرانه‌ی رسانه‌ای فرزندش «روح‌الله زم» مؤسس رسانه‌ی «آمدنیوز»، تحت فشارهای امنیتی مأموران حفاظت اطلاعات قوه قضائیه قرارگرفته‌اند و از پیش از انتخابات تا کنون، به تناوب پنج تن از اعضای خانواده‌ او بازداشت شده‌اند که دو تن از آنان نیز هم‌ اکنون در بازداشت به سر می‌برند.

محمدعلی زم در پیش‌گفتار این مطالب می‌نویسد: «آقای رئیس‌جمهور! در ۱۴۶۰روزی که رییس‌جمهور ملت ایران هستید، بنا دارم هر صبح، با یادآوری نکته‌ای، به شما سلامی بگویم! به شرط آن‌که از نکته‌ها رنجیده خاطر نشوید، انتظار پاسخ هیچ‌یک از سلام‌ها را نخواهم داشت!»

 

وی در یکی از این نامه‌ها با تیتر «روز یا روزهای کوروش؟» می‌نویسد:

آقای رییس جمهور، سلام!

کوروش، نه از باب آن که در گذشته‌های خیلی دور، حاکمی موحّد، اخلاق‌مدار، حقوق شناس و قدرت برپایی یک حکومت الهی- مردمی را داشته است و نه از آن نظر که او دارای نژاد ایرانی و مظهر صلابت ایرانیت بوده و نه حتی از آن رو که عده‌ای درصدد بر آمده‌اند تا با پناه بردن به وی به جدال بی ارزش تقابل ایرانیّت و اسلامیّت دامن بزنند و نه از آن حیث که برخی به وجه انسانیت و غلبه فطرت و اخلاق او بر شریعتش می‌بالند و از این طریق می‌خواستند ارزش‌های شریعت را، نادیده و به حاکمان دولت‌های موسوم به اسلام و شریعت در تاریخ بنی امیّه و بنی عبّاس و ...، طعنه و کنایه بزنند و آنها را نا کارآمد و فاسد نشان دهند و دین و سیاست را به چالش تقابل کشانند؛ اگر چه تک تک ارزش‌ها و مزیت‌های برشمرده برای کوروش به لایه‌های مقامات معنوی و مدیریتی و انسانی و مادی او خواهد افزود، اما از آن حیث که جمعی از صاحب نظران معتبر و برخی از مفسران بزرگ قرآن، شخصیت او را «ذوالقرنین» و صاحب مقام رسالت و نبوّت در کلام الله مجید می‌دانند، باید ساحت او را تعظیم داشت و یادگارهای مادی و معنوی باقیمانده از دوران اقتدار او را سترگ پنداشت و عدالت خواهی و معنویت گستری او که اساس و بنیاد داشته‌ها و آورده‌های انبیاست را بسیار ارزشمند داشت! توصیفی که در قرآن از سیمای زیبا، هوش سرشار، مدیریت عالی، عدالت گستری، ضد ظلم و فساد بودن جناب کوروش یا ذوالقرنین به اجمال ذکر کرده است، کافی است که پذیرش و هضم این شخصیّت جمیل و متأثر از اوصاف جلال و جمال حضرت خداوندی را برای ما باور پذیر و ما را به بزرگداشت یاد و نام و آوازه او موظّف و مفتخر گرداند.

 

جناب رئیس!

در خلأ هر کاشت مفید و عرضه هر شیرینی، فرصتی هم برای رویش علف هرزه‌های تلخ، پدیدار می‌گردد و من در حیرتم که چرا در همه سالیان پس از انقلاب، کسی و جایی کورش را نکاویده و در ژرفا و عمق، او را نیافته و از آن سرمایه عظیم ملی- قرآنی بهره نجسته و او را سبب و اسبابی برای ایران دوستی، وطن خواهی، ایستادگی و مقاومت در راه اهداف پر شور «وطن» یعنی دعوت مردمان به توحید، ایستادگی در برابر ظلم و ستم، ترغیب در برپایی عدالت، از او استفاده نیک نکرده است! آوازه جهانی منشور او که مبنای تدوین حقوق بشر جهان معاصر شده است، می‌توانسته بهترین بهره مادی و معنوی را برای اثرگذاری اندیشه ایرانی- اسلامی در حرکت جهان ساز جهانیان داشته باشد! چرا با سکوت و بی‌اعتنایی خود، به ساحت فرصت ساز کوروش، در کوروش گون کردن جهان را، تهدید در برابر انقلابی ماندن خود تلقی کرده‌ایم!؟

آقای رئیس!

جا دارد که این نگره به کوروش را سرمایه عظیم فرهنگ گستری اسلام و مکمل راه و مقصد انقلاب اسلامی بدانیم، و به جای فرصت دهی به بهانه جویان وطنی که می‌خواهند با تکیه بر کوروش خواهی، به سرزمین و منافع مردم‌شان پُشت کنند!، تصاویر سربازان مجهز و مجسمه‌های منقوش در دروازه‌ها و بناهای پاسارگاد را که نماد دفاع از آیین و شرف و ایران و ایرانیت، بوده است را به رخ آنها بکشانیم و منطقه پاسارگاد را به یک «منطقه ویژه گردشگری جهانی» تبدیل کنیم؛ منطقه‌ای که گوشه‌ای از ثروت نهفته در زیر خاک‌های آن می‌تواند آنجا را و همه استان فارس و استان‌های همجوار را رونق‌مند و ثروتمند سازد و هزاران هزار شغل خدماتی و فرهنگی و هنری را در آن جا دامن زند! و فراوان و فراوان گردشگران بی نیاز از روادید ورود به ایران را، راهی این دیار و منطقه سازد