اصلاحات اقتصادی دولت روحانی در خصوص کنترل نقدینگی و تورم منجر به شد هزینه زندگی در ایران نسبت به شاخص جهانی کاهش یابد. این در حالی است مخالفان اصولگرای دولت که خود بار سنگین افزایش هزینه ها را بر دوش خانوار ایرانی گذاشته اند، اکنون در مقام مدعی برآمده اند و نه تنها دولت را تخریب می کنند بلکه با همان تیم اقتصادی دولت احمدی نژاد ادعای اصلاح شرایط و بهبود وضعیت معیشتی ایرانیان را دارند.

 

به گزارش سحر به نقل از اعتدال ، تامین معیشت و تنظیم دخل و خرج از بزرگترین و مهمترین چالش‌های خانوارهای ایرانی است و همه افراد جامعه از پُردرآمد و کم درآمد تا بی درآمد را با خود درگیر می‌کند.  با این وجود، این مسئله برای اقشار ضعیف و کم درآمد جامعه مانند خانوارهای کارگری از اهمیت ویژه تری برخوردار است و آنها با فشار بیشتری چالش‌های معیشتی و کسری درآمد را لمس می کنند.

 

 

بررسی‌ها نشان می‌دهد متناسب نبودن افزایش‌های سالیانه حقوق و دستمزد با رشد یکباره قیمت‌ها در سالهای دولت گذشته، باعث شد تا خانوارهای کم درآمد نتوانند ارتباط منطقی بین درآمدها و هزینه های خود برقرار کنند؛ از این رو آنها اغلب مجبور می‌شوند بخش‌هایی از نیازهای زندگی خود مانند تفریحات، سفرها، حتی بخشی از درمان و تحصیلات فرزندان را بزنند تا بتوانند منابع اندک مالی برای مخارج مهم تر مانند مسکن و خوراک داشته باشند.

 

به جرات بتوان گفت یکی از بدترین دوران‌های معیشتی خانواده های کم دآمد به خصوص کارگران در  جریان اجرای قانون هدفمندی یارانه ها در فاز اول رقم خورد که پس از آن، بازارها با افزایش‌های یکباره و ناگهانی قیمت‌ها مواجه بود. در حالی که  هزینه زندگی به دلیل رشد لجام گسیخته تورم افزایش می یافت.

 

حال پس از گذشت 4 سال از دولت تدبیر و امید، سرعت رشد قیمت‌ها به شدت کاهش یافته و به دنبال آن رشد هزینه زندگی نیز کاهش یافته است. این درحالی بود که در دولت اصولگرایان افزایش شدید قیمت ها همراه با عدم افزایش درآمد در جامعه، قدرت خرید خانوار ایرانی را به شدت تحت تاثیر قرار داده بود. در آن سال ها بود که در مقایسه با کشورهای دیگر حتی کشورهای منطقه مردم ایران بهای زیادی بابت رشد هزینه های زندگی پرداختند. اما با بر سر کار آمدن دولت یازدهم اوضاع به طور کلی تغییر کرد و هزینه زندگی در ایران به نسبت بسیاری از کشورها کاهش یافت.

 

آمار و واقعیت های اقتصادی درباره هزینه زندگی در ایران چه می گویند؟

 

مؤسسه مطالعاتی نامبو Numbeo هر ساله در رابطه با هزینه زندگی کشورهای مختلف در مقایسه با نیویورک مطالعاتی انجام می‌دهد. این شاخص(Cost of Living Index) بر مبنای مقایسه قیمت سبد مصرف‌کنندگان هر کشور در خصوص خوراک، پوشاک و مسکن در مقایسه با قیمت همان سبد در نیویورک می‌باشد. شاخص 40 درصد به‌معنای این است که هزینه زندگی در آن کشور60 درصد ارزان‌تر از نیویورک است. شاخص 120 درصد نیز به‌معنای آن است که هزینه مصرف‌کنندگان درآن کشور 20 درصد گران‌تر از نیویورک می‌باشد. گزارش سال 2013 این مؤسسه حاکی از آن است که هزینه زندگی در تمام کشورهای منطقه ارزان‌تر از نیویورک است. ارزان‌ترین کشورها پاکستان، مصر و عراق می‌باشند. هزینه زندگی مصرف‌کنندگان ایران و ترکیه تقریباً مشابه و حدود 59 درصد ارزان‌تر از نیویورک است.

 

شاخص(Cost of Living Index) در سال 2013میلادی- 1392 هجری

 

روحانی و بهبود وضعیت معیشت بدون تکیه بر پوپولیسم

 

32794_537

                       Source: Cost of Living Index, Prepared by Numbeo, 2013.

 

اصلاحات اقتصادی دولت  روحانی در خصوص کنترل نقدینگی و تورم منجر به آن شد که در سال 2017 این شاخص برای ایران برابر با 28 درصد باشد این بدین معنا است که  طی چهار سال گذشته حدود 48 درصد هزینه زندگی در کشور نسبت به شاخص جهانی کاهش یافته است. این در حالی است مخالفان اصولگرای دولت که خود بار سنگین افزایش هزینه ها را بر دوش خانوار ایرانی گذاشته اند، اکنون در مقام مدعی برآمده اند و نه تنها دولت را تخریب می کنند بلکه با همان تیم اقتصادی دولت احمدی نژاد با ادعای اصلاح شرایط و بهبود وضعیت معیشتی ایرانیان را دارند. بررسی ها نیز نشان می دهد وزیران و تیم اقتصادی دولت قبل حلقه نزدیکان کاندیداهای اصولگرایانی را تشکیل داده اند که با دادن وعده های پوپولیستی مدعی بهبود معیشتی خانوار ایرانی به خصوص خانواده های کم دآمد شده اند.

 

این در حالی است که دولت روحانی بدون دادن شعارها و وعده های پوپولیستی و تنها با تکیه بر سیاست های کارآمد توانسته است تاثیرات شگرفی در اقتصاد ایران بگذارد.