محمود صادقی نماینده مردم تهران در مجلس بالاخره تهدید خود را عملی کرد و لیست بدهکاران دانه درشت بانک سرمایه را افشا کرد.

به گزارش سحر به نقل از اعتدال، صادقی در توضیح لیستی که از بدهکاران بانک سرمایه و میزان بدهی آنها منتشر کرده نوشته است: «با توجه به تخلف مسئولان بانک سرمایه طی سال های ۸۵ تا ۹۵ در اعطای تسهیلات کلان بدون وثیقه و استنکاف بدهکاران از پرداخت بدهی و تعلل بانک در وصول مطالبات و مماشات و اطاله دادرسی در مراجع قضایی، برای شفاف سازی و اطلاع عموم، مشخصات ۲۰ بدهکار عمده بانک سرمایه منتشر می شود.»

عدم شفافیت و استفاده گسترده از رانت، بیماری مزمنی است که سال ها اقتصاد ایران از آن رنج می برد. اکنون پرده دیگری از این بیماری مزمن آن هم در بخش بانکی برداشته شده است و مدیران بانک سرمایه باید پاسخگوی این سوال باشند که چرا پس از سال ها نتوانسته اند معوقات هزاران میلیاردی را وصول کنند؟

بی شک اگر کسی از بانکی بر اساس ضوابط اقتصادی وام گرفته و بنگاه اقتصادی  خود را اداره می‌کند، اقساطش عقب افتاده و تقاضای استمهال می‌کند، دولت با محوریت بانک مرکزی باید از این افراد در راستای تقویت تولید حمایت کند. اما بانک سرمایه مسیری متفاوت را با سازوکار و اصول بانکی انتخاب نموده است.

بانک سرمایه در حالی 6.9 هزار میلیارد معوقه کلان بانکی و در اختیار تنها 20 بدهکار دارد که حدود نیمی از سهام این بانک متعلق به صندوق ذخیره فرهنگیان است. حال سرمایه های فرهنگیان به جای آنکه در چرخه تولید اقتصاد به کار گرفته شود، در اختیار افرادی قرار گرفته تا با خرج های میلیاردی و بریز و بپاش های فوتبالی، تنها به شهرت خود بیفزایند. سپرده های فرهنگیان در بانک سرمایه عاملی شده تا افرادی خاص، تلاش کنند خود را در میان نسل جوان و ورزشکاران به عنوان یک مصلح اجتماعی و قهرمان ملی جلوه دهند و تلاش کنند تا با پول مردم و بیت‌المال، پرستیژ مصنوعی به دست بیاورند. افرادی که با استفاده از همین پرستیژهای ساختگی حتی داعیه مدیریت بزرگترین و پرطرفدارترین باشگاه های ورزشی کشور را نیز پیدا کرده اند.

مشخص نیست مدیریت وصول مطالبات در بانک سرمایه چه نقشی در این بانک دارد و برای پرداخت چنین وام های کلان چند هزار میلیاردی چه تضمینی گرفته شده است؟ آیا با تمامی بدهکاران  جز و بدون رابطه این بانک تا این قدر مماشات می شود؟ در حالی که بانک سرمایه متعلق به صندوق ذخیره فرهنگیان است، مدیران این صندوق باید به این سوال پاسخ دهند چرا همچنان پس از گذشت سال ها، این معوقات چند هزار میلیاردی، در این بانک وجود دارد؟ معوقاتی که مانع سوددهی به سرمایه های فرهنگیان شده است. چگونه می توان پذیرفت در سیستمی که در صورت عقب افتادن تنها یک قسط، چندین هشدار از سوی بانک برای وام گیرنده ارسال می گردد، چنین معوقاتی بروز کند؟ همین موارد باعث شده تا شائبه وجود برخی رابطه ها در عدم پیگیری برای وصول معوقات بانک سرمایه تقویت گردد. مدیران بانک سرمایه و صندوق فرهنگیان حال باید درباره وجود این رابطه ها و نقش آن ها در عدم وصول سرمایه های این بانک شفاف سازی کنند.

دانستن حق جامعه سپرده گذاران هر بانکی است، مردم و سرمایه گذاران بانکی باید بدانند که ‌برخی افراد با استفاده از رابطه و رانت چه بر سر پول‌های آنها می‌آورند. سپرده گذاران باید بدانند چه کسانی سرمایه های آنان را از کشور خارج کردند و یا بذل‌ و‌ بخشش‌های عجیب و غریب کرده‌اند. همین موضوع باعث خواهد شد با فشار اجتماعی این افراد وادار به بازپرداخت این مبالغ به سیستم بانکی کنند.  این حق مردم است که بدانند که افراد بر اساس ضوابط وام گرفته‌اند و یا بر اساس روابط و نسبت‌ها توانسته‌اند وام بگیرند. یکی از مسائلی که سیستم بانکی ما را با مشکل روبه‌رو ساخته است، همین معوقات بی‌ضابطه است.

حجم انبوه معوقات بی ضابطه در بانک سرمایه در حالی رخ می دهد؛ که این معوقات در بسیاری از موسسات و بانک ها موجب ورشکستگی آن ها و سرگردانی سپرده گذاران گردیده است. حال با این حجم معوقات در بانک سرمایه، این زنگ خطر برای این بانک، سپرده گذاران و سرمایه داران این بانک به صدا درآمده است و اگر اقدامی جدید در وصول این معوقات و بازگشت سپرده های مردم رخ ندهد، هیچ بعید نیست در آینده ای نزدیک، بانک سرمایه نیز به سرنوشتی هم چون موسسات دردسر آفرین برای اقتصاد ایران، دچار شود.