لیلا ارشد،موسس خانه خورشید:اگر بخواهیم در رابطه با تغییر نقش زنان در دولت یازدهم صحبت کنیم، باید در ابتدا این را در نظر داشت که در جوامعی مثل ما که در مرحله سنتی و در حال گذار هستیم، تغییرات به کندی اتفاق می افتد، اما واقعیت این است که در این دوره نسبت به دوره های قبلی درمشارکت سیاسی-اجتماعی زنان تفاوت هایی وجود داشت. در وهله اول من بخش اعظم این مشارکت را از تفکر زنان می بینم. در واقع عشق به جامعه و تمایل برای حضور در جامعه بیشتر از جانب زنان دیده می شود.

 همچنین می توان گفت که توانایی های زنان و توانمندسازی آن ها  در این سال ها افزایش پیدا کرده و بنابراین حضور زنان و دختران جوان توانمند، تحصیل کرده و با اعتماد به نفس که وطن پرست هستند را به صورت فعال در جامعه بیش از پیش مشاهده می کنیم. زنان در جامعه امروز ماخواستار جایگاه های مشارکتی در حد تصمیم گیری هستند.اگر برای این زنان که از نظر اجتماعی و شناخت توانایی هایشان برای بهبود جامعه اشتیاق فراوان دارند، شرایط و امکاناتی برای فعالیت فراهم شود می توانند در جایگاه های اصلی خود قرار گرفته و اثرگذار باشند. زنان در جامعه ما نشان داده اند که توانایی تغییر وضعیت کشور خود را دارند. در دولت یازدهم نسبت به دولت قبلی و دوره های پیش ما شاهد اتفاقات بهتری از جانب زنان بودیم.

 به عبارتی در این دولت گوش های شنوایی برای آسیب های زنان و کودکان وجود داشت که آسیب های زنان و کودکان را می شنوند و آماده مذاکره برای حل این آسیب ها هستند.علاوه براین، می دانیم ما برای بهبود شرایط زنان و کودکان، بعد از فرهنگ سازی، بیش از هرچیزی به قوانین حمایتی نیازمندیم. قوانینی که ما را به پیمان نامه حقوق کودک نزدیک کن و برای شرایط دشوار زنان و کودکان آسیب دیده حمایت هایی را پیش بینی کرده باشد.

در این دولت تلاش های بسیاری برای تلاش در جهت حل این آسیب ها و حمایت از این گروه های آسیب دیده شد و در شرایط کنونی و با ادامه یافتن دولت انتظار این است که بیشتر به بخش هایی که ما به ازای عملی دارد و دیده می شود پرداخته شود. ما انتظار داریم دولت برای اشتغال زنان و حضورشان در دولت به عنوان وزیر زن و کسانی که در رده های مدیریتی و سیاست گذاری نقش داشته باشند برنامه داشته باشد و با توجه به اینکه توانایی هایشان در این دولت افزایش یافته است، بتوانند در جایگاه های سیاست گذاری حضور پیدا کنند. معاونت امور زنان در دولت یازدهم از نظر من نقاط قوت بسیاری داشته و توانسته است در این حوزه بسیار تاثیرگذار باشد.

 یکی از مهم ترین نقاط قوت این معاونت ارتباط ایشان با نهادهای مدنی است. در واقع  شهیندخت مولاوردی ،معاون رئیس جمهوری  ارتباطشان را با نهادهای مدنی و با زنانی که به مشارکت برای بهبود یافتن شرایطشان علاقه داشتند قطع نکردند و علاوه بر این ارتباط ایشان با NGOها ارتباط خوبی بود. همچنین می دانیم که NGOها نهادهایی هستند که از دل جامعه و مردم بیرون می آیند و دغدغه مسائل مختلف در حوزه های مختلف را دارند. از همین رو ارتباط ایشان با این گروه ها بسیار همدلانه و مشارکتی بود که  این مساله می تواند در عملکرد این معاونت بسیار موثر واقع شود چون از نزدیک با گروه های زنان ارتباط داشتن و اطلاعات درست دریافت کردن برای سیاست گذاری بسیار موثر است. در واقع NGO ها یک حد فاصلی بین مردم و مسئولان هستند که در دولت یازدهم این جایگاه کاملا دیده می شد و اتفاق خوبی هم بود.