بیش از یک هفته از آغاز فعالیت‌های تبلیغاتی کاندیداهای انتخابات دوازدهمین دوره ریاست‌جمهوری می‌گذرد. از نخستین روزهای تبلیغات انتخاباتی کاندیداها شاهد بمباران افکار عمومی با شعار و وعده‌های انتخاباتی برخی نامزدها بودیم، وعده‌هایی که عمدتا رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم را نشانه گرفته است، اما بدون ارائه آمارهای دقیق و حساب شده و تهی از سازوکارهایی برای رفع آن. فعالیت‌های تبلیغاتی این دوره از انتخابات ریاست‌جمهوری اما بیش از آن که فضایی برای تبادل نظر و راهکارهای موثر باشد، بیشتر به حراجی‌ها می‌مانست؛ وعده‌ و شعارهای رنگی بیشتر برای سبد رای پرتر. در چنین شرایطی بسیای از مردم و روشنفکران سیاسی چشم امید به مناظرات دوختند، شاید راهکارهایی برای تحقق برنامه‌ها به دست دهند و انتخاب راحت‌تر باشد.

با این حال نخستین مناظره در روز جمعه نیز آن طور که تصور می‌شد یا انتظار می‌رفت، برگزار نشد؛ تخریب دولت توسط برخی نامزدها، دفاع دولتمردان از دستاوردها و تکرار ادعاهای پیشین از سوی کاندیداها تنها ثمره آن بود. ادعاهایی که حتی نارضایتی دیگر نامزدها و هم‌جناحان‌شان را نیز به دنبال داشت.

مصطفی میرسلیم، عضو حزب موتلفه و کاندیدای این دوره از انتخابات ریاست‌جمهوری روز پس از مناظره در نامه‌ای به رقیبان خود، از آنها خواست وعده‌های دروغین ندهند و شعارهای خود را برمبنای منطق برنامه‌ریزی کنند که فردا بتوانند پاسخگوی مردم باشند. حتی اگر ادعای برخی از کاندیداها درست باشد و بپذیریم این افراد در راستای حل معضلات موجود در کشور یا جبران برخی نواقص، برنامه‌ریزی کرده و سازوکارهایی دارند، باید به یاد سپرد که تنها یک نفر از میان آن‌ها قادر است به انتخاب مردم، راه پاستور پیش گرفته و سکاندار کشور باشد. مابقی اشخاص اما با توجه رسالت اصلی خود یعنی خدمتگزاری به مردم در دیگر مناصب به کار گرفته خواهند شد تا با همکاری دیگر قوا و سازمان‌ها منافع ملی را سروسامان دهند. کمااینکه برنامه و شعارهای‌شان نیز نشان از آن دارد که قادر به حل بسیاری از بحران ها و مشکلات هستند. بعید نیست همین خدمتگزاران ملت و کشور که خود را مرد عمل می‌دانند و نه حرف پس از پیروزی منتخب مردم، به میدان آمده و دولت را برای چهارسال آینده همراهی کنند که هم به رسالت خود پایبند مانده باشند و هم در کشورداری سهیم. برخی ادعا می‌کنند که دولت توانایی حل بحران‌های کشور را ندارد و این افراد به عرصه قدم نهاده‌اند تا گره‌ای از مشکلات باز کنند، قطعا این انتظار می‌رود که پس از پایان انتخابات دیگر نامزدها در تداوم شعارهای‌شان و به جهت خدمت‌رسانی به مردم همصدا با دولت منتخب در راستای منافع ملی تلاش کنند. از سویی دیگر اما حسن روحانی چهارسال پیش دولت را در شرایطی به دست گرفت که سایه جنگ بر سر آن سنگینی می‌کرد و انتظار می‌رفت نگاه ملی و توجه به منافع منجر به اتحاد خدمتگزاران ملت و کشور شود؛ شاید بهتر بود برخی دست در انبان کرده و راهکارهای خود را زودتر ارائه می‌کردند یا حداقل اگر مشکلی بود گوشزد می‌شد تا به قول خودشان بحران‌ها پیچیده‌تر نشود. حالا این مهم به ذهن متبادر می‌شود که اگر راه‌حلی ندارید و بناست در حد همین وعده و شعارها باقی بمانید، اگر سال 92 به میدان می آمدید، چگونه مشکلات را از سرراه کنار زده و کشور را به سمت آبادانی هدایت می‌کردید؟

خلاء وجود تحزب، موجب برخاستن افرادی شعارگرا و نه عملگرا می‌شود

محمود صادقی، رئیس دوره‌ای جبهه اصلاحات با تاکید بر این نکته که از جمله ضعف‌های نظام انتخاباتی ما و یا شاید بتوان گفت عمده‌ترین ضعف در این نظام، خلاء وجود احزاب است، گلایه می‌کند که اگر احزاب فعال باشند، نقش آفرینی کرده و در انتخابات ظاهر شوند، یعنی با برنامه آمده‌، راهکارها را بیان می‌کنند و کمتر شعارگرا هستند، در چنین شرایطی مردم به برنامه‌ رای می‌دهند. نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی معتقد است، فعال نبودن احزاب در انتخابات موجب می‌شود برخی در پناه شعار به میدان بیایند؛ شعارهای غلط‌اندازی که برای تحریک احساسات ملت به کار رفته و اعتبار دیگری ندارد، همین اشخاص یا نامزدها فرداروز پاسخگو مطالبات اقشار مختلف جامعه نیستند. صادقی در ادامه تشریح می‌کند: اگرچه احتمال دارد بخشی از بدنه جامعه بار دیگر به این وعده‌ها روی خوش نشان دهند، اما درصد بالایی با توجه به اینکه کاملا فریبکارانه هستند، اهمیتی نخواهند داد که این خود منجر به ریزش میزان زیادی از آرا می‌شود. محمود صادقی در تایید این تحلیل می‌گوید: من خود شاهد بودم که مردم روز پس از مناظره‌ها شاکی بودند که چرا برنامه و راهکاری ارائه نشد، ما انتظار شعار نداشتیم. وی در پاسخ به سوالی مبنی بر آنکه سال 92 روحانی در شرایطی دولت را به دست گرفت که کشور درگیر تحریم‌ها بود، در آن زمان چرا این اشخاص به میدان نیامده و راهکار ارائه ندادند، گفت: یکی از این کاندیداها، 12 سال مسئولیت شهرداری تهران را به عهده دارد، کارنامه‌‌اش هم در دست است و تمامی بحران‌هایی که امروزه در کلان‌شهر تهران وجود دارد، درراستای مدیریت شهری مبهم و فعالیت‌های پر از اشتباه او رخ داد. نماینده مردم تهران در مجلس دهم یادآور می‌شود: زمانی که صدای نمایندگان مجلس بلند شد و خواستیم تحقیق تفحص کنیم با لابی‌گری نگذاشتند. نوع عملکرد آنها طی بیش از یک دهه، راه‌حل‌ها با استفاده از فساد و تفرقه انگیزی تنها در جهت منافع شهرداری بود، حالا اگر بخواهند با همین روش شغل ایجاد کند، آینده کشور مشخص است.

برخی در حوزه‌های زیردست خود مدیر باشند، نیازی نیست به دولت کمک کنند

یدالله طاهرنژاد، عضو شورایعالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان نیز معتقد است که این‌ وعده‌ها در حد یک شعار باقی خواه ماند و اصلا کارشناس شده نیستند. نماینده اسبق مجلس اینگونه تشریح می‌کند که کارشناسان امر معتقد و مطمئن هستند این اشعار مطلقا جنبه عملی به خود نمی‌گیرد، زیرا که ظرفیت‌های اقتصادی کشور شناخته شده است. طاهرنژاد در پاسخ به این سوال که آیا این افراد پس از انتخابات به رسالت خود پایبند مانده و با توجه به نگاه ملی درصدد کمک به دولت برخواهند آمد، می‌گوید: اینکه پیروز انتخابات و منتخب مردم منتظر راهکارهای عملیاتی شدن این وعده‌ها و شعارها باشد، منطقی نیست؛ چرا که راهکاری وجود ندارد. کسی که مدعی است اقتصاد کشور را دونیم برابر می‌کند، درحالی که میانگین رشدمان در 38 سال گذشته، 3.5 درصد بوده چگونه می تواند 25درصد رشد ایجاد کند؟ عملی نیست. عضو شورایعالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان همچنین در پاسخ به سوال دیگری مبنی براینکه چرا در این چهارسال افرادی که مدعی خدمتگزاری مردم هستند، به میدان نیامدند، تاکید دارد: لازم نیست با دولت همکاری کنند.در همان حوزه‌هایی که مدیریت داشتند، عملکرد خود را برای مردم تشریح کنند، اگر مشعشعی باشد اقبال عمومی با آنها همراه خواهد شد و اگر مدیر نبودند که ادعا‌شان را عوض کنند.

 

منبع: ابتکار