انتخاب شعار چهار درصد در مقابل ٩٦ درصد شعاری جذاب برای جلب افکار عمومی است، اما مانند یارانه‌های نقدی در ذات خود جذاب  و در عین حال ویرانگر است. جامعه ایران برخلاف آمریکا دارای یک طبقه فقیر است. در آمریکا ٩٩ درصد متوسط در مقابل یک‌درصد قرار دارد.

یک‌درصدی که بازارهای مالی را تسخیر و منافع عمومی را مصادره کرده‌اند.اما در ایران طبقه‌ای فقیر وجود دارد که در برآوردهای مختلف حدود ٢٥ درصد جامعه ایران است. بی‌کاران، زنان سرپرست خانوار، معلولان و حاشیه‌نشین‌ها، گروه‌های فقیری هستند که باید هدف سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی باشند. در شعار ٩٦ درصد، نامزد انتخاباتی سیاست‌هایی را هدف قرار می‌دهد که آرای ٩٦ درصد را جلب کند.

در کشورهای پردرآمد انگلوساکسون زمانی که شعار ٩٩ درصد سر داده شد، مالیات بر نقل ‌و انتقالات مالی وضع شد. نقل و انتقالات مالی در واقع همان یک درصد است، یک‌درصدی که بازار مالی بورس‌ها و بانک‌ها را در اختیار دارند و این مالیات توزیع درآمدی به نفع ٩٩ درصد جامعه و علیه یک درصد است.

یارانه نقدی نیز دقیقا ٩٦ درصد جامعه را هدف گرفت؛ حدود چهار درصد جامعه از گرفتن یارانه انصراف دادند. احتمالا آقای قالیباف و تیم کارشناسان او سیاست‌های ٩٦درصدی مانند یارانه نقدی را در دست دارد که کشور را برای سال‌ها اسیر خواهد کرد که آسیب‌های جبران‌ناپذیر به دنبال می‌آورد.

دولت دوازدهم در صورت تداوم ریاست‌جمهوری آقای روحانی مُصر بر فقرزدایی و افزایش تدریجی قدرت خرید طبقه متوسط است.

افزایش مستمری خانواده‌های تحت پوشش نهادهای حمایتی، برنامه حمایت خوراکی، مسکن خانواده‌های دومعلولی به‌عنوان مرحله نخست مسکن حمایتی، تلاش برای بازگشت کودکان خارج از مدرسه به مدرسه، از جمله سیاست‌های حمایتی برای امحای فقر شدید (در شرایط تنگناهای شدید مالی دولت) بوده است؛ همچنین افزایش حقوق کارکنان دولت، بازنشستگان و کارگران اندکی بیش از تورم، سیاستی صحیح در جهت افزایش تدریجی قدرت خرید طبقه متوسط بوده است. احتمالا به جای شعار چهار و ٩٦ درصد بهتر است شعار سیاست‌مداران عوام‌فریب علیه ملت ایران سر داده شود.

احمد میدری . اقتصاددان

منبع: شرق