احمد خرم*/ کاندیداهای اصولگرا که در دولت احمدی‌نژاد یکپارچه از او حمایت کرده و هیچ نقدی را بر نمی‌تافتند؛‌حالا در قامت نامزدهای ریاست‌جمهوری منتقد دولت حسن روحانی شده‌اند.

آنان روز گذشته در جریان مناظره، با زیر سوال بردن عملکرد رئیس‌جمهور می‌گویند چرا نتیجه برجام بر سر سفره‌های مردم نیامد؟ باید از آنها پرسیده شود چرا در دولت احمدی‌نژاد که میزان درآمد آن 950 میلیارد دلار بود، مشخص نشد این درآمدها کجا رفت  و آن زمان ‌دغدغه معیشت مردم را نداشتند؟ در همین دو مناظره اعلام کردند که یارانه‌ها را به 250 هزار تومان می‌رسانند،‌اما نگفتند از کدام محل آن را تامین خواهند کرد.

از تحول و رشد 25 درصدی اقتصاد سخن می‌گویند اما نگفتند این رشد چگونه و از کدام محل ایجاد خواهد شد. در دنیا کشور چین بالاترین رشد اقتصادی را در طول سه تا چهار سال 2008 تا 2010 داشته که به رشد اقتصادی 10 تا 12 درصد رسیده است و از این میزان نتوانسته بالاتر رود، حال چگونه این کاندیداها ادعا می‌کنند که می‌خواهند رشد اقتصادی را به 25 درصد برسانند،‌جای سوال دارد. این دسته از کاندیداها از ناآگاهی مردم سوءاستفاده کرده و عوام‌فریبی می‌کنند و مردم هم فکر می‌کنند این شعارها محقق می‌شود.

به هر رو همانگونه که آقای روحانی در مناظره روز گذشته اعلام کرد در این دوره از انتخابات ریاست‌جمهوری دو راه پیش روی مردم قرار دارد: یک مسیر، مسیر تمامیت خواهی است که هر اقدامی در جهت تقویت حاکمیت لازم باشد، انجام می‌شود؛ ‌ولو به قیمت در باتلاق رفتن و نابود شدن کشور. این نوع دیدگاه در برجام و در طول مذاکرات هسته‌ای خود را نشان داد که عده‌ای مخالف برجام بودند و به اختلافات دامن می‌زدند تا مذاکره با تعامل انجام نشود و به برخورد نظامی بینجامد. باید بدانیم برخورد نظامی آمریکا اینگونه نیست که نیرو در کشور پیاده کند؛‌بلکه به شکل نقطه‌ای و از دور انجام می‌شود. این دیدگاه همان تفکری است که از زمان احمدی‌نژاد آغاز شد.

ماجرای هولوکاست را به خاطر داریم. از امام خمینی ضد اسرائیل‌تر سراغ نداریم، اما حضرت امام خمینی این موضوع را مطرح نکرد، چون موجب تلاش بی‌وقفه اسرائیل علیه ایران می‌شد.  ما شاهد بودیم که این صحبت‌ها از سوی احمدی‌نژاد اعلام شد و شعارهایی دادند تا تحریم‌ها روز به روز شدیدتر شود و کار به نقطه انتخاب مذاکره یا برخورد نظامی امریکا علیه ایران برسد. این کارنامه دولت احمدی‌نژاد است که اصولگرایان تمام قد از آن حمایت کردند و در روی کار آمدن آن نقش داشتند.

اما هیچ نقدی را تحمل نکردند و با چشم‌پوشی از خطاها و تعطیلی نظارت دستگاه‌های مختلف در تخلفات آن نقش داشتند. عملکرد دو  کاندیدای اصولگرای حاضر در انتخابات ریاست‌جمهوری همان راه احمدی‌نژاد است که حالا در ایام تبلیغات خود مواضع اصلاح‌طلبانه به خود گرفتند.  اصلاح‌طلبان و اعتدال‌گرایان نقطه مقابل تمامیت خواهان هستند که معتقدند باید توزیع قدرت انجام شود و از جبهه‌های مختلف در ارکان نظام حضور داشته باشند. این گروه معتقدند که یکدست شدن نظام باعث گسترش فساد و تحقق نیافتن اهداف است.

اگر تمامیت خواهان قدرت بگیرند ایران دوباره به دوران احمدی‌نژاد بازخواهد گشت. اجماع جهانی علیه جمهوری اسلامی که در زمان احمدی‌نژاد شکل گرفت و در دولت روحانی شکسته شد؛‌دوباره ایجاد خواهد شد. تعامل با دنیا به تقابل با دنیا بازخواهد گشت. به خاطر داریم که تحریم‌ها صادرات نفت ایران را از 2 میلیون و 400 هزار بشکه به 700 هزار بشکه رساند که در صورت تداوم تحریم‌ها صادرات نفت به صفر می‌رسید و با رشد تورم ایران به وضعیت ونزوئلا مبتلا می‌شد و قحطی وحشتناک کشور را در بر می‌گرفت. 

خطرهای آن دوران با دو کاندیدای ریاست‌جمهوری اصولگرایان امروز دوباره وجود دارد؛ دو راهی که آقای روحانی از آن سخن می‌گوید انتخاب میان این دو راه و روش و سرنوشت است.

*وزیر راه دولت اصلاحات