فائزه هاشمی رفسنجانی که در روزهای گذشته با ممانعت از سخنرانی اش در شهر اراک روبرو شده است، اولین انتخابات بدون پدر را تجربه می کند. او این روزها حمایت از دکتر حسن روحانی را مطابق با وصیت پدرش در دستور کار روزانه خود دارد.فائزه هاشمی، در یک مصاحبه که چندی پیش از او منتشر شد گفته است که حضور پدرش تا پیش از این مانع خیلی از رفتارها می شد. او در گفته هایش پیام هاشمی در زمان حیات را مشارکت در انتخابات و حمایت از دکتر روحانی عنوان کرد. بخشی از این مصاحبه در ادامه می آید:

 

تاثیر نبود پدرتان در این انتخابات چه خواهد بود؟ با توجه به اینکه این اولین انتخابات پس از انقلاب است که آیت الله هاشمی رفسنجانی هنگام برگزاری آن در قید حیات نیستند.

ایشان سنگ توازن و پایه و ستون عقلانیت بود و در مسایل کلان و سیاسی و سایر حوزه ها تاثیر می گذاشت. طبیعتا نبود ایشان می تواند در دو بخش تاثیر داشته باشد. یک، در میان اصلاح طلبان که ایشان سیاست ها و توصیه های مهمی به آنها داشتند و آنها هم ایشان را پدر معنوی خود می دانستند. البته پدر در کنار آقای خاتمی و حسن آقا در سطح کلان اصلاح طلبی قرار داشتند. به نظر می رسد در میان این گروه پیام آقای هاشمی شنیده شده است و حداقل تا الان خوب پیش رفته ایم. تاثیر دوم در طرف مقابل است؛ ایشان مانع بزرگی بودند که به دلیل وجودشان آنجا چیزهایی را رعایت می کردند و بعضی تصمیم ها را نمی گرفتند. اما الان خیلی مطمئن نیستم که همان روند ادامه پیدا کند. شروع کار هم خوب نبود و شاهد یک سری دستگیری ها بودیم.

 

و اما در مورد انتخابات شورای شهر، با توجه به وقوع حوادثی مانند پلاسکو، آیا می توانیم امیدوار باشیم مردم به کاندیداهای متخصص رای بدهند. برادر شما هم که در مسایل مدیریت شهری سوابقی دارند کاندید شده اند. آیا افرادی مثل آقای محسن هاشمی می توانند رای بیاورند؟

به جز حادثه پلاسکو، به طور کلی وضعیت شهر تهران وضعیت خوبی نیست و مسایل عمومی تهران مانند ترافیک، آلودگی هوا، ساخت و سازها و … را که می بینیم، اینها تصادفی اتفاق نیفتاده است. ضابطه ای که بتواند از این مشکلات جلوگیری کند حداقل به صورت دائمی و جدی وجود ندارد. به طور مقطعی یادمان می افتد هوا آلوده است و اقدامی می کنیم و تا آلودگی ناگهانی بعدی قضیه از یادمان می رود. مدیریت تهران مدیریت مناسبی نیست، درباره وضعیت شهرداری ها و اینکه در کارهایی که انجام می شود سلامتی وجود دارد یا ندارد؛ اینها مواردی است که به نظرم هر کسی در تهران زندگی می کند می تواند خیلی راحت آن را لمس کند. حتما نیاز به تغییر مدیریت شهرداری تهران وجود دارد. موضوع املاک نجومی که اجازه طرح آن داده نشد و یا موضوع استخدام مداحان، کارهای غیرتخصصی و نتیجه سوء مدیریت است. ظرفیت ها و پتانسیل های شهر تهران نابود شده است و تبعیضی که ایجاد شده حق مردم را پایمال کرده است.  از سوی دیگر باید گفت که تهران همیشه بر تمام شهرهای کشور الگو می شود و بر آنها اثر می گذارد.

 

درباره حضور کمرنگ زنان در شوراهای شهر و شهرداری ها چه نظری دارید؟ برای تغییر این رویکرد چه باید کرد؟

بحث حضور زنان دو بخش را شامل می شود. یک بخش مربوط به تلاشی است که خود زن ها باید بکنند تا بتوانند خود را در عرصه های مختلف وارد کنند. اقای هاشمی همیشه به زنان توصیه می کرد که تحصیل و مطالعه کنید چراکه علم پایه هر چیزی است. در دانشگاه ها حضور زنان از 50 درصد فراتر رفته به طوری که آقایان به فکر افتاده اند که چه کنند که خانم ها تا این اندازه به دانشگاه نروند و مردها بروند. در حالی که باید رقابت برابر وجود داشته باشد. در همه زمینه ها می بینیم که زنان برای تقویت دانش و توانمندی خود تلاش می کنند. بخش دوم موضوع حضور زنان به سیاست های کلان حکومت بر می گردد. سوال می شود که چرا خود خانم ها به هم جنسانشان رای نمی دهند. این دلیل دارد و آن هم سیاست های کلان مردسالاری است که در جامعه ما وجود دارد. شما در رسانه ها می بینید که وزیر و رییس جمهور و سفیر و مدیر و شورای نگهبان و تشخیص مصلحت و … همه مرد هستند. جامعه و زنان ما هر چه رسانه ها را مرور می کنند می بینند مردها فعالیت دارند. این ذهنیت به وجود می آید که فقط آقایان می توانند چنین سمت هایی داشته باشند. تبلیغات و اطلاع رسانی تاثیر زیادی دارد. باید از انتصابات شروع کنیم. به کارگیری زنان در دولت اقای روحانی با اینکه اوایل خیلی جالب نبود اما در یکی دو سال اخر حرکت های بیشتر و راضی کننده تری انجام شد. این انتصابات حکومتی باید زیاد شود. راه دیگر اینست که در انتخابات سهمیه برای زنان در نظر بگیریم. برای مثال سال گذشته احزاب اصلاح طلب در انتخابات مجلس برای زنان سهمیه 30 درصدی در نظر گرفتند و 8 خانم در لیست قرار گرفتند و همه آنها رای آوردند. در انتخابات شورای مرکزی حزب کارگزاران هم که به تازگی برگزار شد از بین 30 نفر 8 نفر خانم انتخاب شدند. باید با این سهمیه ها امکانات موجود افزایش پیدا کند تا به برابری برسد. خانم ها هم باید در ایام سهمیه بندی توانمندی خود را نشان بدهند تا این موضوع نهادینه شود.

 

درباره حضور نسل دوم و سوم در انتخابات چه نظری دارید و برخورد نسل اول باید با آنها چگونه باشد؟

موضوعی که در برنامه اصلاح طلبان مطرح است حدود 30 درصد خانم ها و 20 درصد جوانان در لیست قرار می گیرند که قدم خوبی است. نمی توانیم انتظار داشته باشیم همه جوان باشند، به هر حال تجربه، سابقه، علم و تخصص هم معیارهای لازم برای مدیریت شهری است. سهمیه ای که گذاشته شده به نظرم فرصت خوبی برای حضور جوان هاست تا آنها هم خود را ثابت کنند و این روند ادامه پیدا کند. قرار گرفتن جوانها و افراد با سابقه در کنار هم انتقال تجربه را ممکن می کند و کار مشترک می تواند روندی برای تربیت مدیران باشد. متاسفانه اتفاق بدی که طی سال ها در کشور ما افتاده اینست که نگاه به مدیران بیشتر امنیتی است تا مدیریتی و تقسیم بندی خودی و غیرخودی وجود دارد. این موضوعات باید در روند اصلاحاتی که در مسیر آن حرکت می کنیم در نظر گرفته شود. اگر این نگاه برداشته شود و به تخصص و توانایی و سابق کار افراد توجه شود جهش خوبی می توانیم داشته باشیم.

منبع: نوسان